Foeksia redt de natuur Paul van Loon
Een duister pad Corine Hartman
Het Wezen Peter Drehmanns
Het eindeloze strand Jenny Colgan
Café Zon & Zee Jenny Colgan
De vrouw en de weduwe Christian White
Het geluk van Cavendon Hall Barbara Taylor Bradford
Keteltje, prinses met praatjes Jeska Verstegen
Formule 6, gekkigheid met e... Koen Vogels
Pechdag Marleen Ouwerkerk
Een glimp van jou Holly Miller
Bij mij ben je veilig Sharon Cameron
Doe-boek insecten ROOTS
Het vijfde meisje J.D. Barker
Horen, zien, zwijgen J.D. Barker
Het spel van leugens Anna West
Stoere sprookjes over super... Julia Bruce
Thuis in het Duincafé Debbie Johnson
De piraten van hiernaast Reggie Naus
Vol verwachting Madelein Kerseboom
Zo goed als nieuw Petra Vollinga
Perfecte prooi Helen Fields
Ons huis Louise Candlish
Zomer in het Duincafé Debbie Johnson
Rood, wit & koningsblauw Casey McQuiston

Mariska Overman over haar nieuwste boek ‘Het geheim van Grace’

Geschreven op zaterdag 28 maart 2020

Mariska Overman werd in 1970 geboren in het Achterhoekse Eibergen maar al snel verhuisde ze naar Hengelo. Ze heeft een korte studie in Den Haag gevolgd en enkele jaren in Spanje en Frankrijk gewoond. Eenmaal terug in Hengelo begon ze aan een studie theologie en ging vervolgens aan de slag als docent levensbeschouwing.

Via een vacature in de krant kwam ze in de uitvaart wereld terecht. Met haar man heeft ze nu een eigen onderneming. Op verschillende manieren zetten zij zich in voor een betere bespreekbaarheid van de dood.

Gelukkig vindt ze ook nog de tijd om te schrijven. Haar eerste drie boeken hadden specialist postmortale zorg Isabel Dieudonné in de hoofdrol. 2 april 2020 verschijnt haar vierde boek, Het geheim van Grace.

Het geheim van Grace is al eerder uitgekomen als e-book. Is er bewust voor gekozen om het fysieke boek later uit te brengen?

Dat is vanwege een afspraak die we met Kobo(de uitgever van Kobo Originals) gemaakt hebben: eerst een half jaar het e-book, daarna brengen we de paperback op de markt.

“Ik had een plaatje van een roodharige vrouw op een schilderij waarvan ik direct dacht: dat is Maud. Ik heb dat plaatje bij mijn computer opgehangen, ter inspiratie.”

De cover is prachtig. Heb jij in spraak in de covers die jouw boeken krijgen?

Ja, ik heb daar inspraak in. Meestal gaat het zo dat ik al wat ideeën voorleg en dan kijken ze bij de uitgeverij wat ze passend vinden. Vervolgens gaat er een ontwerper mee aan de slag. Ik vertrouw ook op de kunde en ervaring van de uitgever hierin: zij weten beter dan ik wat voor soort covers (vermoedelijk) aanslaan. Ik ben ook heel erg blij met deze cover, toen ik hem de eerste keer zag stond ik te juichen in de woonkamer… 😉

Ik las dat je ergens schreef “in mijn geliefde Ierland”. Hoe komt het dat Ierland zo bijzonder voor je is?

Ik ging er een paar jaar geleden heen om een praktische reden: ik wilde graag walvissen zien en had gelezen dat daar in Ierland mogelijkheden voor waren. Met de walvissen lukte het toen niet (je moet veel geluk hebben), maar ik werd wel verliefd op Ierland. De ruimte, het groen, de rust, de vriendelijke mensen, de kleurige huizen, de kliffen en rondom zee. En dan nog de vele mythen, de mysterieuze sfeer die er hangt… Het land is niet erg groot, de geschiedenis is bijzonder en het heeft ook nog eens een heerlijke, levendige hoofdstad. Dat land heeft een ziel, een energie die me erg raakt. Het klinkt misschien zweverig, maar ik weet niet hoe ik het anders moet zeggen.

Speelde het idee van Het geheim van Grace al lang door je hoofd?

Eigenlijk niet. In de zomer van 2018 verscheen van mij een kort verhaal in tijdschrift Flair. Het heette Het witte huis en ging over Maud in Ierland. Mijn uitgever, Ilse, vond het zo leuk dat ze vroeg of er niet een heel boek in zat. En omdat het schrijven over Maud in Ierland me zo goed beviel dacht ik: ja, dat zit er wel in. En zo ontstond Het geheim van Grace.

“‘Het geheim van Grace’ is heel anders dan mijn vorige boeken. Dat zijn thrillers en ze zijn zwaarder qua thematiek. ‘Het geheim van Grace’ is een feelgood mysterie.

Hoe heb je hoofdpersoon Maud vorm gegeven? Had je meteen al een beeld van hoe zij moest zijn, of vormde dit zich met de tijd?

Ik had vrij snel een duidelijk beeld, Maud moest een spontane en niet bang uitgevallen dame zijn. Een vrouw met pit, een vrouw met lef. Een beetje naïef soms, enthousiast, en af en toe lekker eigenwijs. Ik had een plaatje van een roodharige vrouw op een schilderij waarvan ik direct dacht: dat is Maud. Ik heb dat plaatje bij mijn computer opgehangen, ter inspiratie.

“Dit baken komt voor in het boek. Het was mijn favoriete plek om te zitten en over de zee uit te kijken.”

Heb je ook dingen uit je eigen leven gebruikt voor dit verhaal?

Ja! Alle locaties (plaatsen, restaurants et cetera) bestaan echt. Ik ben op al die plekken geweest. Sommige personen, zoals de eigenaar van een B&B, bestaan echt. De legendes en mythen die in het boek voorkomen bestaan ook echt. En het leukste detail (vind ik zelf… 😉 ) is de naam van een hond die in het boek voorkomt: Eros. De eerste hond die ik mij herinner die we vroeger thuis hadden, heette zo. En dat was een super lieve hond.

Je hebt al meerdere boeken op je naam staan. Wat maakt dit boek anders?

Het is heel anders dan de eerste drie boeken. Dat zijn thrillers die spelen rond hoofdpersonage Isabel, een voormalig rechercheur. Die boeken zijn zwaarder qua thematiek (zelfmoord, euthanasie, scheiding) en er zit veel minder ‘luchtigheid’ in. Ik schreef Het geheim van Grace na mijn derde boek, Verdoemd. Dat boek was zwaar om te schijven omdat het over jongeren en zelfmoord ging. Het geheim van Grace is geen thriller, het is een feelgood mysterie: er zit een beetje spanning in, een beetje romantiek, en wat bovennatuurlijke gebeurtenissen. Het voelde veel lichter om te schrijven, en het is denk ik ook lichter om te lezen.

“Ik werd wel verliefd op Ierland. De ruimte, het groen, de rust, de vriendelijke mensen, de kleurige huizen, de kliffen en rondom zee. En dan nog de vele mythen, de mysterieuze sfeer die er hangt…”

Tot slot, ben je inmiddels alweer bezig met een nieuw boek?

Ik ben alweer bezig inderdaad. Voor het boek dat ik nu schrijf heb ik research gedaan in Noorwegen. Ik heb een week op een zeilschip rond de fjorden gevaren. Het verhaal dat ik in mijn hoofd heb speelt zich af op zo’n schip. Het gaat over vier mensen die plannen om iemand te doden, zomaar, omdat het kan. Ze vragen zich simpelweg af: kan ik leven met een moord op mijn geweten? Zeven dagen zitten ze met achttien mensen op dat schip. Wie gaan ze doden? Hoe maken ze een keuze? Het blijkt ingewikkelder dan ze vooraf bedacht hadden. En natuurlijk loopt dan ook niet alles zoals verwacht…

“Dit is het witte huis uit het boek. Ik ben er geweest en mocht rondkijken, dat was een bijzondere ervaring!”