De laatste vier dagen Gemma Geurts
De zon, de zee en de sterren Iulia Bochis
Ik ben niet vermist Kashelle Gourley
Hoor je mij? Caja Cazemier en Martine Le...
De droomfabriek Gerwin van der Werf
Veilig door het eerste jaar Beatrijs Smulders
Ontploffende kevers en opbl... Tracey Turner
Perfecte moord Helen Fields
Beer zoekt een beste vriend Peter Horáček
Wildflower Summer 1, In jou... Kelly Moran
Heksenwinkel Kaye Umansky
Unlock! Jason Ward en Cyril Demaegd
Moordspel Erna Barth
Kijk niet achterom Joshilyn Jackson
De onbekende man Chantal van Mierlo
Veilig bevallen Beatrijs Smulders
Gegijzeld Clare Mackintosh
De Opblaasbende, bijna lek! Beth Garrod en Jess Hitchman
Het verkeerde meisje Angelique Haak
Neem mij mee Sarra Manning
De zwervende spits Joep van Deudekom
Floor breekt door! Marjon Hoffman
Over Emma Rosie Walsh
New York, de gedroomde stad Erik Mouthaan
Perfecte stilte Helen Fields

Het schooltje van Auschwitz - Mario Escobar

Geschreven op donderdag 10 februari 2022

Het verhaal op zich is indrukwekkend. Dat kan ook haast niet anders wanneer je het verhaal verteld van iemand die in een concentratiekamp zat tijdens de Tweede Wereldoorlog. Toch viel mij op dat Escobar geen sterke verteller is want ondanks het heftige onderwerp, vond ik zijn verhaal hol aandoen.

Toch viel mij op dat Escobar geen sterke verteller is want ondanks het heftige onderwerp, vond ik zijn verhaal hol aandoen.

De fundering van het verhaal is realiteit met hier doorheen een hoop eigen invulling verweven. Het wisselt per lezer of je dit storend vindt of niet. Een gedeelte van de invulling zou maar zo echt gebeurd kunnen zijn terwijl van een aantal dingen duidelijk is dat dit echt uit de koker van de auteur komt.

Escobar valt voor mijn gevoel meerdere keren in herhaling en zijn taalgebruik varieert nauwelijks. Dat maakt het verhaal ondanks het onderwerp nogal plat. Dankzij dat onderwerp leef je toch mee met Helene Hanneman en haar gezin, omdat je toch enigszins een beeld krijgt van hun afschuwelijke omgeving. Tegelijk krijg je als lezer nauwelijks de ruimte om afschuw te voelen over wat er met zoveel anderen in het kamp gebeurd simpelweg omdat Escobar al die anderen nauwelijks uitlicht. Ze krijgen geen gezicht waardoor ze je niet erg weten te raken. Zovelen vinden de dood en zovelen doorstaan de verschrikkelijke ontberingen, ik heb het gemist dat ik hen ook echt kon zien. De pijn en emotie voelde ik als lezer niet. De auteur heeft een manier van vertellen die beter passend is bij een verhaal dat niet zwaar is.

Titel: Het schooltje van Auschwitz
Auteur: Mario Escobar
 
Genre: historische roman
Aantal pagina's: Array
 
ISBN: 978 90 297 2941 3
Uitgever: Boekerij
 
Verschenen: april 2019
Prijs: onbekend

Het verhaal op zich is niet ingewikkeld en zal voor de meeste lezers prima te volgens zijn. Wat dat betreft is het ‘easy reading’. Dat maakt ook dat je het boek toch redelijk gemakkelijk uit kunt lezen en dit ook doet. Je wilt graag weten hoe het verder zal gaan met Helene en haar gezin en ondanks het gemis dat ik ervoer in het verhaal, lees je dan toch door.

Het is goed dat verhalen zoals die van Helene Hanneman verteld worden en niet verloren gaan. Ik ben dan ook blij dat ik het boek gelezen heb. Echter heeft Escobar zelf mij niet kunnen overtuigen met wat hij heeft neergezet.

Achterflap van het boek (tekst van de uitgever):

Het schooltje van Auschwitz van Mario Escobar is het waargebeurde verhaal van een vrouw die vrijwillig op de trein stapte en hoop bracht naar een van de donkerste plekken op aarde.

Berlijn, 1943. Als haar Roma-man en -kinderen worden weggevoerd, weigert de Duitse Helene Hannemann hen in de steek te laten en wordt ze samen met de rest van het gezin gedeporteerd naar Auschwitz.

In het zigeunerkamp werkt ze als verpleegster onder de leiding van kamparts Josef Mengele, die haar opdraagt een schooltje te starten. Hoewel het niets meer is dan nazi-propaganda en een dekmantel voor Mengeles gruwelijke medische experimenten, is Helene met haar schooltje een lichtpuntje in een verder inktzwarte wereld.