De zwervende spits Joep van Deudekom
Floor breekt door! Marjon Hoffman
Over Emma Rosie Walsh
New York, de gedroomde stad Erik Mouthaan
Perfecte stilte Helen Fields
Een wereld van verschil Carla Laureano
De laatste vrouw Chantal van Mierlo
Vergeet mij niet Janny van der Molen
Welkom thuis in Love Heart ... Christie Barlow
De kustmoorden James Patterson en J.D. Barker
Vlo Lex Paleaux
Het verhaal van Donker Marit Kok
Daar ben je dan Ellen Andrea
De verloren jongen Chantal van Mierlo
Niemand zeggen M.J. Arlidge
Ons zwijgen en ons spreken Cathy Bonidan
Het schooltje van Auschwitz Mario Escobar
Ticket to Ride puzzelboek Richard Wolfrik Galland
Tiffany Dop Tjibbe Veldkamp
Het knettergekke plan van N... Myron van der Velden
Perfecte dood Helen Fields
Het Bluebird geheim Sharon Cameron
Wie achter deze deur verdwaalt Rindert Kromhout en Tonke D...
Misverstand in de urban jungle Lis Lucassen
De bijzondere beer Tjibbe Veldkamp

Ik ben écht niet bang - Rick Meijer

Geschreven op zaterdag 7 maart 2020

Ik ben écht niet bang ving meteen onze aandacht door de prachtige illustraties. Daarnaast valt ook de titel op want welke enge dingen staan er dan in het boek waarvoor je niet bang bent? En waarom ben je dan niet bang? Of nee, natuurlijk ben je niet bang want je bent stoer! Verschillende gedachtes die voorbij komen bij het zien van dit boek.

Het boek heeft een grote aantrekkingskracht hebben we hier thuis gemerkt dus complimenten voor zowel Meijer als Malaparte.

Het verhaal is op rijm geschreven, dit is geen makkelijke taak. Er liggen altijd gevaren op de loer van te vaak voor de geijkte rijmwoorden kiezen of woorden die juist enorm gezocht zijn en zinnen die niet lekker vloeiend lopen.
Meijer is naar onze mening toch zeker geslaagd in zijn rijmende verhaal, onze complimenten! Ook is het woordgebruik goed te begrijpen en te volgen door de doelgroep. Ook wel een belangrijk dingetje.

De illustraties van Malaparte zijn in één woord fantastisch. Prachtige kleuren die de mysterie en het griezelige uit het verhaal goed weergeven. Herkenbare personages maar toch niet te realistisch getekend, juist die mooie balans (zo heeft Lana enorm lange, paarse haren, cool!) en de illustraties zijn pagina vullend. Het woord sprookjesachtig mag hier ook wel genoemd worden, wat een bijzonder mooie tekenstijl! Het boek heeft een grote aantrekkingskracht hebben we hier thuis gemerkt dus complimenten voor zowel Meijer als Malaparte.

Titel: Ik ben écht niet bang
Auteur: Rick Meijer
Illustrator: Esther Malaparte
 
Genre: prentenboek
Aantal pagina's: 28
 
ISBN: 978 90 214 1802 5
Uitgever: Volt
 
Verschenen: september 2019
Prijs: € 15,99

Meijer geeft in dit boek ook een mooie boodschap mee. Lana is helemaal alleen en het is donker. Twee stoere klasgenootjes komen erbij en het komt er op neer dat wanneer zij Lana vragen mee te gaan het spookhuis in, Lana dit doet om net zo stoer te lijken als zij. Die groepsdruk is niet onbekend maar aan de andere kant is het ergens ook knap dat Lana toch dat spookhuis in gaat ook al vindt ze dat eng. Vervolgens doorlopen ze alle drie het spookhuis en blijken de twee klasgenootjes een stuk banger dan gedacht. Lana heeft trucjes van haar vader geleerd waardoor ze met haar angst om kan gaan en eigenlijk best goed door dat spookhuis gaat.

Nadat ze weer uit het spookhuis is blijkt dat Lana een aantal lessen heeft geleerd met deze gebeurtenis. Sowieso dat haar klasgenoten niet (altijd) zo stoer zijn als ze zich voordoen en dat ze zelf misschien meer kan dan ze soms denkt.

Bestel Ik ben écht niet bang via Libris bij een boekhandel bij jou in de buurt voor € 15,99 (gratis thuisbezorgd of op te halen bij een boekhandel naar keuze).

Achterflap van het boek (tekst van de uitgever):

Lana ziet het spookhuis dichterbij komen. Nog maar een paar stappen tot… Opeens wordt alles donker. Wat gebeurt er allemaal? En waar komen haar klasgenoten Jasmijn en Saar plotseling vandaan? Langzaam kruipt het kippenvel over Lana’s armen heen. Dan gaan de deuren open…
Durf jij mee het spookhuis in? Maar pas op! Niets is wat het lijkt, als je door Lana’s ogen kijkt.

 

Deze recensie is eerder verschenen op het boekenblog van de Perfecte Buren.