Spekkie en Sproet en de gro... Vivian den Hollander
Van het hart Inge van der Krabben
Skoftig Marleen Hartog
De sleutel Kathryn Hughes
Bijenboek Charotte Milner
Heksenweek Kaye Umansky
Help! Een klas zonder meester Ilona de Lange
De droom van de bibliotheca... Kim Vogel Sawyer
Het dubbele geheim van de f... Sandrine Destombes
Dicht, een klein verhaal Karin Ramaker
De baas Vi Keeland
Het lied van mij en jou J.D. Barrett
Wolfie Andy Harkness
De crèche Elle van Rijn
De bibliotheek van Parijs Janet Skeslien Charles
Ik ga bij Japie wonen Rindert Kromhout
Noorderlicht Mariska Overman
Vlinder Miriam Bruijstens
Vermist Loes Leeman
Het geheim van de wifi Angelique van Dam
Goud & Lavijn Kim Bonefaas
Geloof mij J.P. Delaney
Een klein gebaar Lucy Dillon
De Hot Daddy List Madelein Kerseboom
Eendje Smeerpoets Steve Smallman

Ik kan er nét niet bij - Sander Verheijen

Geschreven op woensdag 23 september 2020

Rauw, eerlijk, ietwat zwaar en toch ook liefdevol. Een aantal woorden die naar boven komen na het lezen van Ik kan er nét niet bij.

En toch is duidelijk dat dit boek niet de bedoeling heeft om medelijden op te wekken. Ja het is soms zwaar maar de liefde voor de kinderen spat van de bladzijdes.

Sander en Jip willen graag samen kinderen en waar veel mensen het vanzelfsprekend lijken te vinden om deze dan ook gezond en wel op een gevraagd moment te krijgen, komen zij erachter dat het leven lang niet altijd zo werkt.
Na hulp vanuit het ziekenhuis om zwanger te raken verloopt de zwangerschap goed. Na de geboorte lijken de jongens gezond maar gaandeweg ontdekken ze dat de een hersenbeschadiging heeft en de ander autisme. Niet het einde van de wereld misschien maar wel het begin van de hobbelige weg waar ze overheen zullen moeten.

Als je kinderen hebt, heb je altijd zorgen en sta je ook niet meer zelf op de eerste plaats. Als je kinderen met een handicap hebt is dit nog een beetje meer dan dat… En hoewel dat regelmatig zwaar kan zijn weet Verheijen goed te verwoorden hoe je meegaat in de stroom en anders het nieuwe gewoon wordt. Ook de liefde voor Willem en Maurits weet hij gelukkig goed te verwoorden, hoe zwaar het ook is, je doet het voor je kinderen.

Hoewel Verheijen erg vlot schrijft vond ik het af en toe toch wat zwaar voelen. Het is niet zo dat je minder van je kind houdt wanneer deze een handicap heeft, maar het is wel erg intensief. Daarnaast moet je accepteren dat jouw kind niet ‘doorsnee’ is en zal je soms harder moeten vechten om voor elkaar te krijgen wat jouw kind nodig heeft.

Titel: Ik kan er nét niet bij
Auteur: Sander Verheijen
 
Genre: non-fictie
Aantal pagina's: 286
 
ISBN: 978 94 930 9536 6
Uitgever: Brandt
 
Verschenen: juni 2020
Prijs: € 20,00

Ik ben dan ook blij met de eerlijkheid van Verheijen. Dat hij en zijn vrouw Jip verwachtingen bij hebben moeten stellen is volkomen logisch maar tegelijk laat dit boek zien hoe blij je kunt zijn met kleinere stappen vooruit en de onvoorwaardelijke liefde die er is voor je kind(eren).
Dankzij de korte hoofdstukken is het boek iets lichter om te lezen. Het geeft je als lezer met regelmaat even de ruimte. Waarschijnlijk meer dan Jip en Sander zelf tussendoor hebben gehad. En toch is duidelijk dat dit boek niet de bedoeling heeft om medelijden op te wekken. Ja het is soms zwaar maar de liefde voor de kinderen spat van de bladzijdes.

Een aanrader, voor iedereen eigenlijk. Voor de één vanwege de herkenning, voor iedereen vanwege de bewustwording.

Bestel Ik kan er nét niet bij via Libris bij een boekhandel bij jou in de buurt voor € 20,00 (gratis thuisbezorgd of op te halen bij een boekhandel naar keuze).

Achterflap van het boek (tekst van de uitgever):

Na de blije komst van de tweeling Willem en Maurits blijkt de een geboren te zijn met een zware hersenbeschadiging, de ander heeft autisme.

In Ik kan er nét niet bij vertelt hun vader Sander het aangrijpende verhaal van de eerste jaren van zijn bijzondere zonen. Hij schrijft openhartig over zijn persoonlijke ontdekkingstocht naar het vaderschap, over de tegenslagen die het gezin treffen, maar ook over de vreugde als een van de jongens een mijlpaal bereikt, over hoe ze knokken en relativeren, en bovenal de goede moed erin houden.