Het verwoeste eiland Marco Kunst
Laat me gaan! Ruben Prins
Nooit meer alleen Angelique Haak
Ik kan er nét niet bij Sander Verheijen
Ik wil (niet) naar school! Rindert Kromhout
Foeksia redt de natuur Paul van Loon
Een duister pad Corine Hartman
Het Wezen Peter Drehmanns
Het eindeloze strand Jenny Colgan
Café Zon & Zee Jenny Colgan
De vrouw en de weduwe Christian White
Het geluk van Cavendon Hall Barbara Taylor Bradford
Keteltje, prinses met praatjes Jeska Verstegen
Formule 6, gekkigheid met e... Koen Vogels
Pechdag Marleen Ouwerkerk
Een glimp van jou Holly Miller
Bij mij ben je veilig Sharon Cameron
Doe-boek insecten ROOTS
Het vijfde meisje J.D. Barker
Horen, zien, zwijgen J.D. Barker
Het spel van leugens Anna West
Stoere sprookjes over super... Julia Bruce
Thuis in het Duincafé Debbie Johnson
De piraten van hiernaast Reggie Naus
Vol verwachting Madelein Kerseboom

Moederkruid - Carry Slee

Geschreven op donderdag 20 februari 2020

Zo, ik ben onder de indruk. Carry Slee kende ik tot nu toe alleen als kinderboekenschrijver. Ja, ik wist wel dat ze ook een aantal boeken voor volwassenen had geschreven, maar gelezen had ik die niet. Nu had ik ook nog eens een autobiografische roman van haar in handen.

Dat meisje waarover ze schrijft, ze raakt me. Met haar positiviteit maar vooral met haar kracht.

Slee heeft een bijzonder knappe manier van schrijven laten zien. Ik had geen idee van haar achtergrond en bewonder haar openheid in dit boek. Ze is nog maar een meisje in de tijd waarin dit verhaal speelt en makkelijk heeft ze het zeer zeker niet gehad. Toch is haar schrijven niet emotioneel. Het lijkt wel alsof ze over iemand anders schrijft, zo nuchter is het verhaal. Dit bedoel ik zeer zeker niet negatief. Ik vind het knap hoe zij over haar eigen jeugd vertelt en ook is dit boek absoluut niet zwaar, ondanks de pittige jeugd.

Beide ouders zijn enorm op zichzelf gericht en het lijkt alsof de kinderen weinig liefde hebben gekend in hun gezin. Moeder had psychische problemen en vader bemoeide zich liever met andere vrouwen dan met zijn gezin. Hoewel er niet geoordeeld wordt door de auteur zelf, kromp mijn hart soms in elkaar door wat ik las.

Titel: Moederkruid
Auteur: Carry Slee
 
Genre: autobiografische roman
Aantal pagina's: 208
 
ISBN: 978 90 443 5767 7
Uitgever: The House of Books
 
Verschenen: juni 2019
Prijs: € 14,99

Het verhaal van Slee weet te boeien. Niet alleen door haar vlotte, nuchtere schrijfstijl, ook door haar openheid. Dat meisje waarover ze schrijft, ze raakt me. Met haar positiviteit maar vooral met haar kracht. Ze houdt zich ontzettend knap staande en bij een tegenslag veert ze terug. Hoewel ik Carry niet ken, komt ze wel over als een krachtige vrouw. Dat zou betekenen dat ze die kracht altijd vast heeft weten te houden.

Over zus Elsje word je uiteindelijk niet heel veel wijzer. Natuurlijk komt zij in het verhaal voor, maar niet erg prominent. Ik ben na dit boek wel benieuwd geraakt hoe hun band is en hoe het Elsje is vergaan. Dochter van Eva en De toegift zijn vervolgen op Moederkruid. Wie weet vind ik hier antwoorden in.

Bestel Moederkruid via Libris bij een boekhandel bij jou in de buurt voor € 14,99 (thuisbezorgd voor € 1,95 of gratis op te halen bij een boekhandel naar keuze).

Achterflap van het boek (tekst van de uitgever):

Als de kleermakerij van de vader van twee meisjes failliet gaat, verhuist het gezin naar een andere buurt. Volgens hun moeder wonen ze hier ver beneden hun stand en daarom mogen de zusjes met niemand omgaan. De relatie tussen de ouders – die toch al niet goed was – wordt steeds slechter, totdat de ruzies en het gebrek aan contact ten slotte bijna te veel worden voor de zusjes.
In Moederkruid registreert Carry Slee, zonder een oordeel te vellen, door de ogen van een kind wat er gebeurt als angst te groot wordt om te dragen.

 

Deze recensie is eerder verschenen op het boekenblog van de Perfecte Buren.