De Opblaasbende, bijna lek! Beth Garrod en Jess Hitchman
Het verkeerde meisje Angelique Haak
Neem mij mee Sarra Manning
De zwervende spits Joep van Deudekom
Floor breekt door! Marjon Hoffman
Over Emma Rosie Walsh
New York, de gedroomde stad Erik Mouthaan
Perfecte stilte Helen Fields
Een wereld van verschil Carla Laureano
De laatste vrouw Chantal van Mierlo
Vergeet mij niet Janny van der Molen
Welkom thuis in Love Heart ... Christie Barlow
De kustmoorden James Patterson en J.D. Barker
Vlo Lex Paleaux
Het verhaal van Donker Marit Kok
Daar ben je dan Ellen Andrea
De verloren jongen Chantal van Mierlo
Niemand zeggen M.J. Arlidge
Ons zwijgen en ons spreken Cathy Bonidan
Het schooltje van Auschwitz Mario Escobar
Ticket to Ride puzzelboek Richard Wolfrik Galland
Tiffany Dop Tjibbe Veldkamp
Het knettergekke plan van N... Myron van der Velden
Perfecte dood Helen Fields
Het Bluebird geheim Sharon Cameron

Nog lange niet - M.J. Arlidge

Geschreven op maandag 11 oktober 2021

Al vanaf deel één van de Helen Grace serie, Iene miene mutte, ben ik een fervent lezer van de boeken van Arlidge. Dat eerste deel vond ik tot nu toe ook nog altijd het beste. Hoewel Nog lange niet lekker wegleest, vond ik het boek toch inleveren op kwaliteit.

Er worden wat onverwachte wendingen uit de hoge hoed gehaald waardoor je toch nog even smult van wat Arlidge neer weet te zetten.

Ik had bijvoorbeeld veel spanning verwacht naar aanleiding van de telefoontjes die worden gepleegd waarin slachtoffers te horen krijgen dat ze nog maar een uur te leven hebben. Die verwachte spanning bleef lang uit. Voor mijn gevoel kabbelde het voort en was het weinig verrassend. Arlidge schrijft een hoop woorden maar een te groot deel van die woorden voegt weinig toe aan de inhoud of de beleving van het verhaal.

Titel: Nog lange niet
Auteur: M.J. Arlidge
 
Genre: thriller
Aantal pagina's: 526
 
ISBN: 978 90 225 8954 0
Uitgever: Boekerij
 
Verschenen: juni 2020
Prijs: onbekend

Het was alweer even geleden dat ik het vorige boek had gelezen dus Joseph Hudson kwam me niet zo bekend meer voor. Dat zorgde gelukkig niet voor problemen tijdens het lezen van Nog lange niet. Helen Grace zelf vond ik in dit boek wel erg vlak overkomen. Ze is voorspelbaar met haar actiemomenten en natuurlijk is ze nergens bang voor. Op momenten dat je juist wat pit van haar zou verwachten blijft ze dit keer verrassend koeltjes.

Waar ik wel blij mee was, dat was het einde. Arlidge weet me onverwachts toch nog te verrassen. Er worden wat onverwachte wendingen uit de hoge hoed gehaald waardoor je toch nog even smult van wat Arlidge neer weet te zetten. Of ik deel tien, Niemand zeggen toch zal gaan lezen? Dat verwacht ik wel, maar ik hoop dat Arlidge in dat boek weer wat beter uit de verf zal komen.

Achterflap van het boek (tekst van de uitgever):

“Je hebt nog één uur te leven.’

Dat is het enige wat er uit de telefoon klinkt voor er wordt opgehangen. Is het een misplaatste grap? Een verkeerd nummer? Een misverstand? Alles is beter dan de gruwelijke waarheid: dat iemand zijn slachtoffers zestig minuten lang nauwlettend in de gaten houdt… en dan toeslaat.

Terwijl het dodenaantal oploopt, raakt Helen Grace verstrikt in een race tegen de klok. Maar de dader blijft haar steeds een paar stappen voor. Helen heeft geen motief, geen verdachten en geen aanwijzingen.

Totdat blijkt dat alle slachtoffers deel waren van dezelfde vriendengroep. Een vriendengroep voor wie elk telefoontje nu het laatste kan zijn, want wie opneemt is voorgoed verloren.