Het weeshuis Lizzie Page
Zonder angst Inge van Prooijen
Het Verborgen Land 1, De st... Chris Colfer
De verdwenen meisjes van Wi... Ellen Marie Wiseman
Ergens in de sneeuw Linde Faas
Pleegkind Claire Keegan
Denk aan mij Frances Liardet
Het begint met de geur van ... Kelly Moran
De reis van Grote Panda & K... James Norbury
Dierenarts Daantje en de di... Lizette de Koning
De heks in mij Loes den Hollander
Met Filippa Fazant naar de ... Briony May Smith
Drie dates Beth O'Leary
De beste meester van de hel... Manon Sikkel
Ik hoor er niet meer bij Carolien Ceton en Sergej Kreso
De kluts kwijt Vanessa Thuyns
100 antwoorden bij seksuele... Belle Barbé
De laatste vier dagen Gemma Geurts
De zon, de zee en de sterren Iulia Bochis
Ik ben niet vermist Kashelle Gourley
Hoor je mij? Caja Cazemier en Martine Le...
De droomfabriek Gerwin van der Werf
Veilig door het eerste jaar Beatrijs Smulders
Ontploffende kevers en opbl... Tracey Turner
Perfecte moord Helen Fields

Ons zwijgen en ons spreken - Cathy Bonidan

Geschreven op woensdag 23 februari 2022

Het onderwerp van dit boek, psychiatrie in de jaren 50, maakt mij nieuwsgierig en ook door verleden en toekomst met elkaar te verweven kan je een heel mooi en intrigerend verhaal neerzetten. Helaas heeft Ons zwijgen en ons spreken me niet zo weten te raken als ik verwacht had.Het eerste deel speelt zich af in de jaren 50. Je leert Anne kennen die tijdelijk bij haar oom en tante gaat wonen en zo in aanraking komt met het psychiatrische ziekenhuis. Door haar brieven kom je ook meer over Lizzie te weten, haar beste vriendin van wie ze gescheiden werd. Ook Béatrice speelt een belangrijke rol, zij heeft anorexia en is dus een patiënt.

Béatrice vond ik verrassend, Bonidan weet heel mooi verschillende onderdelen uit haar karakter neer te zetten.

Titel: Ons zwijgen en ons spreken
Auteur: Cathy Bonidan
 
Genre: roman
Aantal pagina's: 272
 
ISBN: 978 90 239 6034 8
Uitgever: Mozaïek
 
Verschenen: december 0027
Prijs: onbekend

Het verhaal kabbelt redelijk langzaam voort, iets te langzaam voor mij. Béatrice vond ik verrassend, Bonidan weet heel mooi verschillende onderdelen uit haar karakter neer te zetten. Anne blijft redelijk vlak en onbekend voor de lezer, al is haar vuur en haar passie wel duidelijk aanwezig.Na het lezen van dit eerste deel heb je nog altijd een aantal vragen. Door de ogen van Sophie en haar vrienden Mathieu en Gábriel pak je het verhaal verder op. Dit deel vond ik vrij chaotisch overkomen. De auteur springt soms van de hak op de tak, van de ene situatie in de andere. Dit zorgde ervoor dat ik het tweede deel niet heel prettig vond lezen. Hoewel je de verhaallijnen blijft volgen, miste ik diepgang.Uiteindelijk heb ik het gevoel dat het verhaal en de gevoelens en emoties van de personages te weinig ruimte krijgen. Wellicht is het verhaal ook wat te dun om genoeg ‘body’ te hebben. Ik krijg zeker het idee dat Bonidan van alles aan wilde stippen in dit boek, maar er is te weinig echt duidelijk naar boven gekomen. Er had meer in dit verhaal gezeten naar mijn idee. Had de auteur zich maar meer bladzijdes gepermitteerd en de personages meer uitgediept, dan was het geheel veel indrukwekkender geweest.Voornamelijk Béatrice en de veranderingen in Émile zelf en die hij voor anderen teweeg bracht, zijn mij uiteindelijk bijgebleven. Zij zijn wat mij betreft dan ook de sterren van dit boek.

Achterflap van het boek (tekst van de uitgever):

Annes oom is directeur van een psychiatrische inrichting in Parijs. Anne raakt er bevriend met Beatrice, opgenomen wegens anorexia.

Samen bekommeren ze zich om kleine Émile, die vanwege zijn onaangepaste gedrag ‘de idioot’ genoemd wordt. Maar ze ontdekken dat er een manier is om contact met hem te krijgen.

Jaren later ontdekt een psychologiestudent het dagboek van Beatrice. Waarom stopt Beatrice’ dagboek abrupt als ze veertien is? Waarom was Anne in de kliniek? En wat is er met Émile gebeurd?