De zon, de zee en de sterren Iulia Bochis
Ik ben niet vermist Kashelle Gourley
Hoor je mij? Caja Cazemier en Martine Le...
De droomfabriek Gerwin van der Werf
Veilig door het eerste jaar Beatrijs Smulders
Ontploffende kevers en opbl... Tracey Turner
Perfecte moord Helen Fields
Beer zoekt een beste vriend Peter Horáček
Wildflower Summer 1, In jou... Kelly Moran
Heksenwinkel Kaye Umansky
Unlock! Jason Ward en Cyril Demaegd
Moordspel Erna Barth
Kijk niet achterom Joshilyn Jackson
De onbekende man Chantal van Mierlo
Veilig bevallen Beatrijs Smulders
Gegijzeld Clare Mackintosh
De Opblaasbende, bijna lek! Beth Garrod en Jess Hitchman
Het verkeerde meisje Angelique Haak
Neem mij mee Sarra Manning
De zwervende spits Joep van Deudekom
Floor breekt door! Marjon Hoffman
Over Emma Rosie Walsh
New York, de gedroomde stad Erik Mouthaan
Perfecte stilte Helen Fields
Een wereld van verschil Carla Laureano

Het duistere meer - Sarah Bailey

Geschreven op zaterdag 9 mei 2020

Wat naast de dikte van het boek het eerste opvalt is de prachtige cover. Een meer met bomen en struiken eromheen en enkele rode bloemblaadjes. Intrigerend!

Het boek intrigeerde mij en met mijn gedachten keerde ik regelmatig terug naar het verhaal op momenten dat ik niet verder kon lezen.

Volgens de achterflap vond ‘Publishers Weekly’ dit boek een pageturner. Daar ben ik het niet volledig mee eens. Het boek intrigeerde mij wel en met mijn gedachten keerde ik regelmatig terug naar het verhaal op momenten dat ik niet verder kon lezen. Toch miste ik de echte spanning. Het onderzoek naar de dood van Rosalind Ryan vlot niet echt, het is lastig en er zijn weinig aanknopingspunten. Hoewel zich nog wel een spannende situatie voordoet in het boek, heb ik een beetje de dreiging gemist van het gevaar. Het verhaal kabbelde, vooral wat de zaak betreft, een beetje voort.

Dat kan een bewuste keuze zijn geweest. Bailey heeft namelijk haar aandacht verdeeld tussen de zaak en het persoonlijke verhaal van Gemma Woodstock, het hoofdpersonage van dit boek. Hiermee creëert ze een hele goede basis voor de serie over Gemma. Toch zorgt dit er ook voor dat de zaak een beetje ondergesneeuwd raakt.

Bijzonder vond ik bepaalde keuzes ten aanzien van het privé leven van deze rechercheur. Zowel de terugblikken naar haar verleden, welke ook interessant zijn voor het heden, als haar relaties met het slachtoffer, haar eerste vriendje, haar man en haar partner. Je volgt de worstelingen van Gemma op de voet en Bailey schrijft het naar mijn mening op zo’n manier dat je de situatie niet zwart-wit ziet. Dat wil niet zeggen dat je alles goedkeurt maar toch kon ik haar op sommige momenten wel begrijpen.

Toch hoop ik dat Gemma haar kracht weer een beetje terug zal vinden in het volgende deel. Ze begon sterk maar naarmate het boek en de verschillende situaties vorderden, leek het wel alsof ze zichzelf een beetje kwijtraakte. Ze kwam te weinig voor zichzelf op.

Titel: Het duistere meer
Auteur: Sarah Bailey
 
Genre: thriller
Aantal pagina's: 448
 
ISBN: 978 94 606 8430 2
Uitgever: Marmer
 
Verschenen: september 2019
Prijs: onbekend

De plot vond ik weinig verrassend. Misschien zelfs een beetje te makkelijk. Bailey heeft voor mijn gevoel iets teveel een roman geschreven in plaats van een thriller. Iets teveel op het persoonlijk vlak van Gemma gericht en te weinig op de zaak. Was de plot verrassender geweest dan was ze sterker geëindigd met dit boek waardoor het algehele gevoel over het verhaal beter was geweest.

Ik ben wel benieuwd naar het volgende deel maar deze zal naar mijn mening meer thriller elementen moeten bezitten dan dit eerste deel. Juist omdat het boek mij wel intrigeerde en hoop ik erg dat Bailey sterk terug komt met deel twee dat in mei 2020 verschijnt.

Achterflap van het boek (tekst van de uitgever):

In het meer bij het Australisch stadje Smithson wordt het lichaam van de beeldschone Rosalind Ryan gevonden. De jonge vrouw is vermoord en op de plaats delict drijven rode rozen. Rechercheur Gemma Woodstock van de plaatselijke politie doet er alles aan om op de zaak gezet te worden en daarom verzwijgt ze dat ze de vermoorde vrouw kent: ze heeft jaren geleden met haar op de middelbare school gezeten.

Maar dat is niet het enige wat Gemma probeert achter te houden. Naarmate het onderzoek dieper graaft in het verleden van Rosalind, dreigen er meer geheimen aan het licht te komen, geheimen die beter verborgen hadden kunnen blijven.

 

Deze recensie is eerder verschenen op het boekenblog van de Perfecte Buren.