De laatste vier dagen Gemma Geurts
De zon, de zee en de sterren Iulia Bochis
Ik ben niet vermist Kashelle Gourley
Hoor je mij? Caja Cazemier en Martine Le...
De droomfabriek Gerwin van der Werf
Veilig door het eerste jaar Beatrijs Smulders
Ontploffende kevers en opbl... Tracey Turner
Perfecte moord Helen Fields
Beer zoekt een beste vriend Peter Horáček
Wildflower Summer 1, In jou... Kelly Moran
Heksenwinkel Kaye Umansky
Unlock! Jason Ward en Cyril Demaegd
Moordspel Erna Barth
Kijk niet achterom Joshilyn Jackson
De onbekende man Chantal van Mierlo
Veilig bevallen Beatrijs Smulders
Gegijzeld Clare Mackintosh
De Opblaasbende, bijna lek! Beth Garrod en Jess Hitchman
Het verkeerde meisje Angelique Haak
Neem mij mee Sarra Manning
De zwervende spits Joep van Deudekom
Floor breekt door! Marjon Hoffman
Over Emma Rosie Walsh
New York, de gedroomde stad Erik Mouthaan
Perfecte stilte Helen Fields

Het verhaal van Donker - Marit Kok

Geschreven op donderdag 17 maart 2022

Het verhaal van Donker doet me qua looks direct denken aan Wolfie van Andy Harkness. Niet zo gek want beide prentenboeken zijn tot stand gekomen door het gebruik van bijzondere technieken, te vergelijken met het opbouwen van de set, de situatie, en deze vervolgens fotograferen. Wolfie was hier in huis een schot in de roos, enorm populair, dus ik was erg benieuwd wat Het verhaal van Donker zou gaan doen.

Ik durf er ook niet teveel bij stil te staan hoeveel werk het geweest moet zijn om al die prenten tot leven te wekken, maar het is dus wel écht heel goed gelukt!

Ik moet bekennen dat de titel hier in huis al direct is afgekort naar ‘Donker’ en als mijn vriend Julian dan soms nog niet begrijpt, is het ‘het boek over Donker’. Niet dat dit er verder nou zo toe doet maar Julian vraagt dus wel vaak om dit boek. Het liefst laat hij zich voorlezen (als het even kan een stuk of vijf keer achter elkaar…) maar ook zelf pakt hij het boek er regelmatig bij om er vervolgens in te bladeren.

Dit boek lijkt een zelfde soort aantrekkingskracht te hebben als Wolfie, de prenten zuigen je naar zich toe en Donker is ook bijzonder vernuftig neergezet. Enkel twee oogjes en toch weet Kok er een heel figuurtje van te maken. Ik durf er ook niet teveel bij stil te staan hoeveel werk het geweest moet zijn om al die prenten tot leven te wekken, maar het is dus wel écht heel goed gelukt! Ze zijn prachtig neergezet en het voelt alsof je werkelijk door de wereld van Donker loopt.

Titel: Het verhaal van Donker
Auteur: Marit Kok
 
Genre: prentenboek
Aantal pagina's: 40
 
ISBN: 978 94 931 8980 5
Uitgever: Condor
 
Verschenen: februari 0022
Prijs: onbekend

Het verhaal is op rijm en ook dat is best goed gedaan, al vond ik sommige woorden soms wat vergezocht (“trotse takken, vol glimmer en glans!” of het woord “sterrenflonker”) en was ik af en toe zelf de draad een beetje kwijt in de tocht die Donker maakt. Iets meer overgang op sommige plekken van locatie naar locatie had het geheel wat logischer gemaakt. De grotten met schatten van kostbare waarde was bijvoorbeeld een plek die voor mij uit het niets kwam en er een beetje willekeurig tussen geplakt voelde.

De boodschap van Kok dat Donker erachter komt dat ook hij er mag zijn is wel heel mooi, als is het wat diep als je gaat nadenken waar Donker nu bang voor was. Je kunt er een eind weg mee filosoferen, maar dat is met kinderen helemaal niet nodig.

Achterflap van het boek (tekst van de uitgever):

Donker is bang. Bang voor de nacht. Maar als er een mooi lampenlichtje in zijn slaapkamer verschijnt, besluit hij het tóch te volgen.

Het lampje leidt hem langs ritselende bossen, glinsterende grotten en een vlammende vuurtoren. Zo ontdekt Donker hoe prachtig de nacht is!