De zon, de zee en de sterren Iulia Bochis
Ik ben niet vermist Kashelle Gourley
Hoor je mij? Caja Cazemier en Martine Le...
De droomfabriek Gerwin van der Werf
Veilig door het eerste jaar Beatrijs Smulders
Ontploffende kevers en opbl... Tracey Turner
Perfecte moord Helen Fields
Beer zoekt een beste vriend Peter Horáček
Wildflower Summer 1, In jou... Kelly Moran
Heksenwinkel Kaye Umansky
Unlock! Jason Ward en Cyril Demaegd
Moordspel Erna Barth
Kijk niet achterom Joshilyn Jackson
De onbekende man Chantal van Mierlo
Veilig bevallen Beatrijs Smulders
Gegijzeld Clare Mackintosh
De Opblaasbende, bijna lek! Beth Garrod en Jess Hitchman
Het verkeerde meisje Angelique Haak
Neem mij mee Sarra Manning
De zwervende spits Joep van Deudekom
Floor breekt door! Marjon Hoffman
Over Emma Rosie Walsh
New York, de gedroomde stad Erik Mouthaan
Perfecte stilte Helen Fields
Een wereld van verschil Carla Laureano

Hilda en de Grote Parade - Stephen Davies en Luke Pearson

Geschreven op maandag 7 december 2020

Hilda en de Grote Parade is het tweede boek over dit meisje met blauwe haren. Het eerste deel, Hilda en het verborgen volk heb ik niet gelezen, maar dit was gelukkig geen probleem. Het verhaal in Hilda en de Grote Parade is goed te volgen zonder voorkennis.

Ik kan me in ieder geval niet voorstellen dat het boek als saai bestempeld zal worden!

Wat mij uiteindelijk niet helemaal duidelijk is geworden, is of Hilda nu een gewoon mensenmeisje is of niet. Frida en David, de kinderen waar ze vriendschap mee sluit in Trolberg, zijn dit wel en zij hebben een beetje moeite met de magische wezens en situaties waar Hilda hen mee in contact brengt.

Sowieso is al snel duidelijk dat Hilda een beetje anders is dan de anderen in Trolberg. Wel op een leuke manier gelukkig. Ze is moedig, slim, creatief en komt voor anderen op. Ze houdt niet van onrecht en dat laat ze merken ook. De avonturen waar Hilda zich in stort zijn wel van het vluchtige soort. Er wordt nauwelijks dieper op verschillende magische personages in gegaan en als een avontuur eenmaal getrotseerd is, dan is het ook klaar.

De vriendschap met Frida en David staat in de kinderschoenen. Uiteindelijk sneeuwt deze verhaallijn een beetje onder naast al die avonturen die Hilda niet uit de weg gaat. Er had op zijn minst wat meer geschreven kunnen worden over Frida en David om hen als lezer alvast wat beter te leren kennen. Zij blijven nu nog te vaag en dat is jammer.

Titel: Hilda en de Grote Parade
Auteur: Stephen Davies en Luke Pearson
Illustrator: Seaerra Miller
 
Genre: kinderboek (8+)
Aantal pagina's: 174
 
ISBN: 978 94 931 8907 2
Uitgever: Condor
 
Verschenen: oktober 2020
Prijs: onbekend

De schrijfstijl is vlotjes en er gebeurt genoeg in het verhaal om de aandacht erbij te houden. Ik denk dat het boek goed te volgen is voor de doelgroep, kinderen van acht jaar en ouder. Verder is de tekenstijl van Miller cool en grappig. Hoewel het misschien even wennen is dat de illustraties in het boek zwart/wit/grijs/oranje zijn, denk ik dat je daar snel overheen stapt. Het doet ook zeker geen afbreuk aan de tekenstijl zelf.

Hilda en de Grote Parade is denk ik geen boek dat erg zal blijven hangen, maar wel heel geschikt als tussendoortje. Het verhaal spreekt de fantasie van de lezer aan en mede door de mooie cover zal het boek snel uit de kast getrokken worden. Voordeel van de vele acties die voorbij komen is wellicht dat kinderen sneller geneigd zijn om door te blijven lezen. Ik kan me in ieder geval niet voorstellen dat het boek als saai bestempeld zal worden!

Achterflap van het boek (tekst van de uitgever):

In dit tweede boek in de reeks ontdekt Hilda dat de grote stad net zo magisch is als haar vallei.

Als een reus je huis heeft platgetrapt, zit er maar één ding op: verhuizen!

Hilda en haar moeder hebben hun geliefde vallei omgeruild voor de stad Trolberg. Hilda kan slecht wennen aan haar nieuwe leven daar. En al helemaal omdat ze nu naar school moet.

Maar gelukkig krijgt Hilda al snel vrienden. Samen ontdekken ze een aantal bijzondere stadsgeheimen en ontmoeten ze een stel toverachtige wezens. En zo blijkt Trolberg toch een stuk leuker te zijn dan verwacht!