Het weeshuis Lizzie Page
Zonder angst Inge van Prooijen
Het Verborgen Land 1, De st... Chris Colfer
De verdwenen meisjes van Wi... Ellen Marie Wiseman
Ergens in de sneeuw Linde Faas
Pleegkind Claire Keegan
Denk aan mij Frances Liardet
Het begint met de geur van ... Kelly Moran
De reis van Grote Panda & K... James Norbury
Dierenarts Daantje en de di... Lizette de Koning
De heks in mij Loes den Hollander
Met Filippa Fazant naar de ... Briony May Smith
Drie dates Beth O'Leary
De beste meester van de hel... Manon Sikkel
Ik hoor er niet meer bij Carolien Ceton en Sergej Kreso
De kluts kwijt Vanessa Thuyns
100 antwoorden bij seksuele... Belle Barbé
De laatste vier dagen Gemma Geurts
De zon, de zee en de sterren Iulia Bochis
Ik ben niet vermist Kashelle Gourley
Hoor je mij? Caja Cazemier en Martine Le...
De droomfabriek Gerwin van der Werf
Veilig door het eerste jaar Beatrijs Smulders
Ontploffende kevers en opbl... Tracey Turner
Perfecte moord Helen Fields

Niemand zeggen - M.J. Arlidge

Geschreven op woensdag 2 maart 2022

Hoewel Arlidge een prima boek voor tussendoor neerzet, kan ik niet ontkennen dat het inmiddels een beetje het gevoel van lopendebandwerk oproept. Met de cliffhangers waar Arlidge tegenwoordig steeds gebruik van maakt begint de serie iets weg te krijgen van een politie soap in plaats van een steengoede thriller.

Met de cliffhangers waar Arlidge tegenwoordig steeds gebruik van maakt begint de serie iets weg te krijgen van een politie soap in plaats van een steengoede thriller.

Het personage van Helen Grace op zich mist tegenwoordig spanning en diepgang. Wat we over haar lezen weten we inmiddels wel, er zit niet echt vernieuwing in. De zaak/zaken waaraan gewerkt wordt in Niemand zeggen vond ik ook weinig spanning meebrengen. Dit kan ook komen door de grote hoeveelheid aan personages en het gebrek aan enige verdieping in hen. Met niemand voelde ik een band dus waar je soms billenknijpend verder leest in de hoop dat dat ene personage het wel zal overleven, had ik dat gevoel hier helemaal niet.

Titel: Niemand zeggen
Auteur: M.J. Arlidge
 
Genre: thriller
Aantal pagina's: 494
 
ISBN: 978 90 225 9120 8
Uitgever: Boekerij
 
Verschenen: mei 0021
Prijs: onbekend

Wat ik wél erg knap vind is de vlotte schrijfstijl van Arlidge. Ondanks dat het boek bijna vijfhonderd pagina’s telt, leest het als een trein. Je vliegt door de korte hoofdstukken heen welke uitnodigen om tóch nog even wat verder te lezen dan je van plan was. De verhaallijn met Joseph Hudson vond ik intrigerend en hoewel ik de nagelbijtende spanning niet heb ervaren, was het een onderhoudend boek.

Hoewel ik geen fan ben van open eindes, zit er zeker potentie in de afslag die Arlidge hier genomen heeft. Ik hoop oprecht dat hij in het volgende boek zowel Helen Grace als de verhaallijn weer naar een hoog niveau weet te tillen en zich niet laat verleiden tot makkelijke keuzes.

Achterflap van het boek (tekst van de uitgever):

Na covid-19 bevindt het land zich in een van de zwaarste -recessies ooit. Nog nooit heeft inspecteur Helen Grace met zo veel geweld en onrust te maken gehad.

Voor het eerst in haar leven is ze bang om de controle te verliezen: haar trouwe partner Charlie is met zwangerschapsverlof en tegelijkertijd doet haar collega Joseph Hudson er álles aan om haar het leven zuur te maken.

Drie moordzaken houden Helen ’s nachts wakker: een oude, rijke man, vermoord tijdens een inbraak in zijn immense huis; een jonge zorg-manager, in zijn auto doodgestoken met een schroevendraaier; en een jonge studente, aangerand en doodgeknuppeld in het plaatselijke park.